Cechy Programowania Zorientowanego Obiektowo

Programowanie zorientowane obiektowo (OOP) to sposób modelowania programów. Obiekty jako koncepcja programistyczna zostały wprowadzone w języku programowania Simula w latach 60. Te obiekty wpłynęły na architekturę programistyczną Alana Kaya, w której obiekty przekazują sobie wiadomości. Aby opisać tę architekturę, ukuł on termin programowanie zorientowane obiektowo w 1967 roku. Wiele konkurujących definicji opisuje, czym jest OOP, i według niektórych z tych definicji Rust jest obiektowy, ale według innych nie jest. W tym rozdziale zbadamy pewne cechy, które są powszechnie uważane za obiektowe i jak te cechy przekładają się na idiomatyczny Rust. Następnie pokażemy, jak zaimplementować obiektowy wzorzec projektowy w Rust i omówimy kompromisy związane z tym w porównaniu do implementacji rozwiązania wykorzystującego niektóre mocne strony Rust.